Čitaj mi!

Tri veka crkve Svetog Đorđa u Pomazu

Srpska pravoslavna crkva Svetog Đorđa u Pomazu ove godine obeležava tri veka postojanja. Ovaj značajni jubilej, svedoči i o istoriji srpske zajednice u ovoj varošici nadomak Budimpešte.

Doseljavanje Srba na prostore severno od Budimpešte započelo je još pre Velike seobe 1690. godine. U ovaj čaroban predeo ušuškanih brežuljaka koji se nižu duž desne obale Dunava sve do Sentandreje, polako ali sigurno nastanili su se tornjevi brojnih srpskih crkava, a jedna od najstarijih sagrađena je u Pomazu.

Posvećena je Svetom Đorđu i svedoči o viševekovnom boravku Srba na ovom području.

"Srbi u Pomazu su neprekidno prisutni od 1660. pa se smatra da je zajednica još pre velike seobe imala svoju crkvu koja je stajala na današnjem mestu. Po najranijem popisu Srba i njihovih hramova u Ugarskoj, to je već kameno zdanje. Pomaško predanje, međutim kaže, da prva crkva brvnara koja je izgorela nije stajala na mestu današnjem, nego na pijaci, današnjem Trgu slobode", kaže istoričarka umetnosti dr Ksenija Golub.

"Ova crkva je, dokazano, građena na temelju jedne srednjovekovne crkve i već prva generacija, doseljena Velikom seobom je 1719. počela da je gradi i 1722. godine je ovu crkvu osveštao tadašnji episkop Mihajlo Milošević".

"O crkvenom nameštaju postoje podaci iz 1780.-tih godina...Oslikavanje pevnica i episkopskog trona 1789. poverena je dvojici ikonopisaca. Jedan od njih se pominje samo po imenu, Georgije, a drugi je poznati slikar Arsenije Teodorović, koji je tada pohađao prvu godinu slikarske akademije u Beču", kaže dr Golub.