Kompozitor meseca – Kamij Sen-Sans

Započinjemo ciklus koji ćemo posvetiti obeležavanju 100 godina od smrti Kamija Sen-Sansa, koji je živeo od 1835. do 1921. godine.

Ovog francuskog kompozitora, orguljaša, pijanistu i pisca često su upoređivali sa Mocartom. Naime, on je, kao i bečki klasičar, bio izuzetan kompozitor, svestran i plodan, i dao je doprinos u skoro svim žanrovima, kao predvodnik renesanse francuske muzike 70-ih godina 19. veka. 

Talenat za muziku pokazao je veoma rano, te je klavir počeo da uči sa samo tri godine, a sa deset je na debitantskom nastupu odsvirao koncerte Betovena i Mocarta napamet, što je bilo veoma retko u to vreme i neobično za tadašnju publiku i javnost.

Kamij Sen-Sans izuzetno lako je savladavao opšte obrazovanje, učeći istovremeno francusku književnost, religiju, latinski i grčki jezik, i pokazujući sklonosti ka matematici i prirodnim naukama, uključujući astronomiju, arheologiju i filozofiju. Sa trinaest godina upisao je Pariski konzervatorijum, gde je prvo studirao orgulje, a zatim i kompoziciju i orkestraciju, uz časove korepeticije i pevanja. U tom periodu, Sen-Sans je napisao neke od svojih prvih obimnijih dela, kao što su Skerco za mali orkestar, romanse, horska dela, kao i Simfoniju u A duru, koju ćete slušati u prvom delu emisije. 

Sen-Sans je nakon ove simfonije, u narednoj deceniji napisao još tri simfonije: Simfoniju broj 1, simfoniju Grad Rim u Ef duru i Drugu simfoniju. Potom se ovom žanru vratio tek 1886. godine, kada je napisao Orguljsku simfoniju broj 3 u ce molu. Kompozitorski stil Kamija Sen-Sansa se najčešće opisuje kao eklektičan, sa širokom paletom različitih stilskih uticaja. Tako se u njegovim simfonijskim delima prepoznaju uticaji bečkih klasičara, nemačkih romantičara kao i njegovih francuskih savremenika. Bio je spretan orkestrator, a osećaj za orkestarske boje razvijao je uz pomoć harmonskih veza i rešenja, izbegavajući korišćenje jednostavnih efekata.

Autorka emisije Jelena Damjanović