Čitaj mi!

Antologija srpske muzike

Ostvarenja Aleksandra Obradovića: Pasakalja za gudače, Muzika za klavir i gudače i vokalni ciklus Zeleni vitez, komponovan 1990. godine na stihove Desanke Maksimović.

Aleksandar Obradović je rođen 1927. godine na Bledu, u Sloveniji. Studije kompozicije pohađao je u klasi Mihovila Logara na Muzičkoj akademiji u Beogradu, gde je diplomirao 1952. godine, a potom se usavršavao u Londonu, na Kraljevskoj muzičkoj akademiji, i u Americi – u njujorškom Elektronskom studiju. Radio je kao profesor u Muzičkoj školi „Stanković” 1953. i 1954. godine, da bi 1961. postao docent na Muzičkoj akademiji, a 1975. i redovni profesor. U periodu od 1962. do 1966. godine obavljao je funkciju generalnog sekretara Saveza kompozitora Jugoslavije, a u periodu od 1979. do 1983. bio je rektor Univerziteta umetnosti. Kao muzički pisac i kritičar, objavljivao je članke u Politici, Borbi, Književnim novinama i časopisu Pro musica, a autor je i udžbenika Uvod u orkestraciju. Dobitnik je Oktobarske nagrade za delo Simfonijski epitaf, 1959, kao i Sedmojulske nagrade za životno delo 1980. godine. Preminuo je u Beogradu 2001. godine.

Muzički jezik i stvaralačka poetika Aleksandra Obradovića mogu se opisati kao dominantno modernistički. U opusu koji broji preko 200 dela, muzika se kreće u stilskom rasponu od neoklasicizma do neoekspresionizma. Jedna od osnovnih karakteristika Obradovićevih ostvarenja, prema rečima Vlastimira Peričića, jeste smisao za jasnu, čvrstu i preglednu formu i arhitektoniku, za bogat orkestarski zvuk, kao i za utemeljenost u tradicionalnim formalnim obrascima. Njegov harmonski jezik koristi mogućnosti veoma proširenog tonaliteta, zalazeći u politonalne kombinacije koje su rezultat linearnog vođenja čitavih akordskih kompleksa.

Najznačajniji doprinos srpskoj muzici Aleksandar Obradović je dao u oblasti simfonijske muzike, a kao značajna izdvajaju se i njegova dela kamernog i koncertantnog žanra.

Urednica Irina Maksimović Šašić