Stvaralaštvo Ferdinanda Karulija

U nastavku ciklusa koji emitujemo povodom 250 godina od rođenja italijanskog kompozitora i gitariste Ferdinanda Karulija slušaćete njegova kamerna dela.

Karuli, pionir moderne gitare sa šest žica, zauzima posebno mesto u panteonu virtuoza za ovaj instrument zahvaljujući Traktatu o harmoniji primenjenoj na gitari, objavljenom 1825, koji je zapravo jedini teorijski spis o gitari na početku 19. veka. Pored toga, 1810. godine objavio je i udžbenik o školi sviranja gitare, koji je imao pregršt prevoda i docnijih izdanja, te je bio jedan od najpopularnijih te vrste tokom čitavog veka. Počev od 1809. godine Karuli je živeo u Parizu, a dela je objavljivao kod vodećih izdavača muzikalija kako u francuskoj prestonici, tako i u Beču.

U poređenju sa drugim kompozitorima-gitaristima, Karuli se izdvaja po mnogobrojnosti dela kamerne muzike, koja čine više od polovine njegovog stvaralaštva od 366 štampanih opusa. Pisao je za raznovrsne instrumentalne sastave, najčešće dua, trija, ali i kvartete, što nas navodi da preispitamo uobičajeni portret gitariste na početku 19. veka kao usamljenog amatera. Pored toga, dela poput Trija za flautu, violu i gitaru u Ge-duru, broj 3 iz opusa 103, pokazuju Karulijevu umešnost u građenju lirskih stavova u tempu largo kao svojevrsnih fokalnih tačaka muzičkog ciklusa.

Autor Srđan Atanasovski
Urednica Sanja Kunjadić