Nova diskografija – Simfonija u Fis duru Eriha Korngolda

Predstavljamo kompakt-disk koji je za izdavačku kuću Šandos, prošle godine objavila Londonska simfonija pod upravom Džona Vilsona.

Ansambl Londonska simfonija, osnovan davne 1955. godine, od svog utemeljenja je pre svega bio posvećen interpretaciji primenjene, prevashodno filmske muzike, a među brojnim zapisima koje su ostvarili, našala se i muzika za Hičkokov film Vrtoglavica. Iako je ansambl prestao sa radom krajem 60-ih godina, ponovo je obnovljen devedesetih godina prošlog veka, takođe za potrebe realizacije saundtrekova za holivudske filmske hitove, poput Betmena, Povratka mumije, Stargate-a i drugih. Treći put je ovaj ansambl obnovljen 2018. godine kada je njegovo rukovođenje preuzeo britanski dirigent Džon Vilson, sa namerom da načini studijske snimke manje poznatih dela za diskografsku kuću Šandos. Naslanjajući se na izvođačku tradiciju i reputaciju koju je ovaj ansambl imao, prvo izdanje čini muzika Eriha Korngolda, autora koji je najveći deo karijere posvetio upravo filmskoj muzici, ali koga na ovom albumu upoznajemo u nešto drugačijem izdanju. Naime, okosnicu albuma čini njegova Simfonija u Fis duru, dok su kao svojevrsni bisevi, ovom obimnom delu pridružene i dve kraće, ali aktraktivne orkestarske kompozicije: Tema sa varijacijama opus 42 i Štrausijana.

Korngoldova Simfonija u Fis duru opus 40 je retko izvođeno delo, koje se oslanja na tekovine poznoromantičarskog orkestarskog pisma, ali i sa neizbežnim uplivima primenjene muzike i karakterističnim efektima koji se u njoj koriste. Ipak, to ne umanjuje kvalitet ovog ostvarenja, naprotiv, ukazujući kako je Korngold majstorski spojio bogato iskustvo orkestracije i povremeno neobične instrumentacije, sa svežim pogledom na formu simfonijskog ciklusa u koji su inkorporirane teme iz njegovih filmskih ostvarenja. I pored toga, premijera u Beču 1954. godine je bila neuspešna, kako zbog loše pripremljenog orkestra, tako i zbog prilično anahronog stila kompozicije, koji je odudarao od tada dominantnog atonalnog ili serijalnog pristupa muzici. Ipak, nakon što je Rudolf Kempe 1972. godine ponovo predstavio ovu simfoniju publici, delo je nekoliko puta snimljeno, a ovaj najnoviji zapis, kritika ocenjuje kao jednu od do sada najboljih interpretacija.

Urednica emisije: Ivana Neimarević