Antologija srpske muzike

Dela Stanojla Rajičića: Šesta simfonija in E i Drugi koncert za violinu i orkestar u e molu

Stanojlo Rajičić je rođen 1910. godine u Beogradu, gde je završio klavirski odsek u Muzičkoj školi, u klasi Ruže Vinaver, dok mu je prva teoretska uputstva dao Milenko Paunović. Studije kompozicije nastavio je u Pragu, diplomiravši 1935. godine na Državnom konzervatorijumu u klasi Rudolfa Karela i na majstorskoj školi kod Jozefa Suka. Po povratku u Beograd 1936. godine, Rajičić je radio kao profesor klavira u Muzičkoj školi Stanković, a potom i u Srednjoj muzičkoj školi pri Muzičkoj akademiji. Izborom za docenta Muzičke akademije započinje njegova pedagoška delatnost u oblasti kompozicije, a 1954. godine postaje redovni profesor. Godine 1958. izabran je za redovnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti. U periodu od 1959. do 1962. godine bio je direktor Muzikološkog instituta.

Pored brojnih nagrada kojima su odlikovana njegova dela, a među kojima se posebno izdvajaju Drugi gudački kvartet; Jedanaest motoričnih pesama; Drugi violinski koncert; vokalni ciklus Na Liparu, i opera Simonida - Rajičić je 1947. godine dobio nagradu za svoj kompletan kompozitorski rad, a 1968-me i Sedmojulsku nagradu za životno delo.

Bogati opus ovog autora, jednog od članova Praške grupe, obuhvata sva područja stvaralaštva od scenske muzike i orkestarskih kompozicija, preko obrade narodnih melodija i vokalnih ostvarenja, do instrumentalnih koncerata. Međutim, glavno težište njegovog rada je na instrumentalnom polju, gde ga, kako naglašava Vlastimir Peričić, naročito privlači arhitektonika sonatnog ciklusa.

Emisiju uređuje Irina Maksimović Šašić

broj komentara 0 pošalji komentar