Osamnaesti april

Osamnaestog aprila 1874, u Ogulinu, gradiću na železničkoj prugi ispod planine Klek, tačno na pola puta između Zagreba i Rijeke, rođena je Ivana Mažuranić, koju će istorija da zapamti kao Ivanu Brlić-Mažuranić. Deda joj je bio ban Ivan Mažuranić, ključna ličnost hrvatskog narodnog preporoda, autor speva „Smrt Smail-age Čengića", brat putopisca Matije (autora „Pogleda u Bosnu") i jezikoslovca Antuna, a otac advokat, istoričar i pisac Vladimir Mažuranić. Baba joj je bila sestra Dimitrija Demetra.

Zvanično je završila samo osnovnu školu i dva razreda zagrebačke Djevojačke škole. Bila je, međutim, nesvakidašnje obrazovana poliglotkinja. Prve književne radove pisala je na francuskom. Udala se za advokata Vatroslava Brlića iz Slavonskog Broda kojem je rodila šestoro dece.

Možda upravo zbog stalnog kontakta s decom i dobrog poznavanja dečije psihe, slavu najpre stiče kao književnica za decu i mlade, a knjigama kakve su „Čudnovate zgode šegrta Hlapića" i „Priče iz davnine" dobiva reputaciju kakvu među Južnim Slovenima dotad nije imala nijedna spisateljica. Četiri puta je nominovana za Nobelovu nagradu za književnost, a takođe je i prva žena koja je postala članica zagrebačke Jugoslovenske akademije znanosti i umjetnosti. 

Društveni ugled i priznanje nisu, međutim, bili jači od depresije. Ivana Brlić-Mažuranić umrla je od vlastite ruke. Izvršila je 1938. samoubistvo u Zagrebu, gde je i sahranjena. 

div id="adoceanrsvdcfhklggd">