Kraljevska muzička akademija

U drugoj emisiju ciklusa o Kraljevskoj muzičkoj akademiji, operskoj trupi osnovanoj pre 300 godina u Londonu, slušaćete dela Georga Fridriha Hendla.

Georg Fridrih Hendl bio je jedna od ključnih ličnosti u podsticanju interesovanja za italijansku operu u Londonu i bio je uključen u projekat Kraljevske muzičke akademije od njenog osnivanja. Ipak, u prvih nekoliko sezona rada akademije, Hendlov doprinos kao kompozitora neretko je bio u senci drugih imena majstora opere serije, poput Đovanija Bonončinija i Atilija Ariostija. Svojevrsni preokret Hendl je načinio u februaru 1724. godine svojom operom Julije Cezar u Egiptu, koja je bila apsolutni scenski trijumf i koja je zasenila dve Bonončinijeve opere izvođene iste sezone. Opera Julije Cezar u Egiptu izdvaja se po bogatoj instrumentaciji, koja uključuje četiri horne i širok spektar drvenih duvača, kao i iznenađujuće bogatoj melodici. Jedna od tajni uspeha Hendlove opere svakako leži u činjenici da je vokalne role Cezara i Kleopatre pažljivo modelovao prema pevačkim sposobnostima vodećih solista Kraljevske muzičke akademije – kastrata Frančeska Bernardija Senesina i primadone Frančeske Kuconi – sa kojima je sarađivao i prethodnih godina.

Od samog početka rada akademije, uspeh predstava zavisio je od popularnosti pevača, a unutrašnji odnosi u kompaniji neretko su bili diktirani ličnim odnosima između samih pevača. U tom smislu, londonska Kraljevska muzička akademija nije se bitno razlikovala od drugih institucija italijanske opere serije širom Evrope, koje su bile fokusirane na pevače. Za sezonu 1725-26. godine, direktori Kraljevske muzičke akademije odlučili su da angažuju još jednu evropsku pevačku zvezdu tog vremena – italijansku sopranistkinju Faustinu Bordoni, koja je svoju karijeru i zavidnu reputaciju izgradila u rodnoj Veneciji i drugim gradovima na severu Italije. Faustina Bordoni i Frančeska Kuconi ubrzo su postale glavne rivalke londonske operske scene, obe sa brojnim vernim obožavaocima koji su produbljivali netrpeljivost između dve primadone, što je u junu 1727. godine dovelo čak i do fizičkog sukoba na sceni, u toku same operske predstave, o čemu je pisala i londonska štampa. Pojedini istoričari smatraju da su upravo rivalstvo između Faustine Bordoni i Frančeske Kuconi i rezultujući gubitak prestiža bili glavni faktori u krizi Kraljevske muzičke akademije, koja je bila finansijski zavisna od sponzorstva aristokratije i kraljevske porodice.

Hendl je u toku ovog rivalstva pokušavao da sukob strasti dveju primadona prenese na muzički nivo, predstavljajući u svojim partiturama jukstapoziciju dva jasno različita vokalna stila Bordoni i Kuconi. Prva opera koju je napisao za obe sopranistkinje bila je Aleksandar Veliki, premijerno izvedena u maju 1726. godine. Radnja opere prati dve princeze, Roksanu i Lizauru, čije su likove tumačile Bordoni i Kuconi, koje istovremeno pokušavaju da zavedu Aleksandra Velikog, koga je glumio kastrat Senesino.

Autor Srđan Atanasovski
Urednica Sanja Kunjadić

broj komentara 0 pošalji komentar